Medycyna w Łodzi rozwijała się w dość wolnym tempie. Mało kto wie, że na początku XX wieku w mieście brakowało lekarzy. Choroby rozprzestrzeniały się dość szybko,zwłaszcza z powodu braku warunków sanitarnych w mieście z powodu braku kanalizacji i wodociągów. Dlatego utworzenie Pogotowia Ratunkowego w Łodzi było wielkim wydarzeniem, informuje strona ilodz.com.
Pojawienie się tej służby medycznej w mieście to zasługa doktora Władysława Pinkusa.
Z poniższego artykułu można dowiedzieć się, czym zajmował się Władysław Pinkus, z czego zasłynął oraz poznać inne ciekawe fakty na jego temat.
Urodził się w Płońsku, ale sławę zdobył w Łodzi
Władysław Pinkus nie urodził się w Łodzi, ale spędził tu niemal całe dorosłe życie i aktywnie działał właśnie w Łodzi. Jego małą ojczyzną było miasto Płońsk w województwie mazowieckim. Podstawową i średnią edukację przyszły lekarz zdobywał w szkołach Częstochowy i Warszawy.
Następnie ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Warszawskim, co utorowało mu drogę do profesjonalnej medycyny. Praktykę doktor Pinkus rozpoczął w rodzinnym Płońsku, następnie przez pewien czas pracował w Mławie, po czym przeprowadził się do Łodzi, gdzie początkowo praktykował jako pediatra i specjalista chorób wewnętrznych.
Później doktor Pinkus założył własny gabinet, w którym prowadził prywatną praktykę lekarską. Pracował w centrum miasta, przy ulicy Piotrkowskiej.
Aktywna postać publiczna i innowator
O życiu doktora Pinkusa wiadomo niewiele. Wiemy jedynie, że wniósł znaczący wkład w rozwój Łodzi, był w pełni oddany swojej pracy i nie bał się innowacji.
Dzięki jego działalności w Łodzi powstało wiele organizacji i towarzystw. Był jednym z założycieli Łódzkiego Towarzystwa Lekarskiego, zainicjował powstanie Łódzkiego Żydowskiego Towarzystwa Dobroczynności, którego był wieloletnim członkiem zarządu. Władysław Pinkus był także współzałożycielem Sekcji Przeciwalkoholowej przy łódzkim oddziale Warszawskiego Towarzystwa Higienicznego. Stał na czele Koła Lekarzy Fabrycznych, które dbało o zdrowie szeregowych robotników w licznych łódzkich fabrykach i zakładach.
Doktor Pinkus bardzo dbał o zwykłych ludzi. Nie tylko tworzył opiekę zdrowotną dla robotników, ale także założył w Łodzi ogólnodostępną przychodnię, do której mogli udać się zwykli mieszkańcy miasta. Była to bardzo ważna inicjatywa, ponieważ na przełomie XIX i XX wieku profesjonalna medycyna była niemal niedostępna dla łodzian.
Utworzenie pogotowia ratunkowego
Pracując w Łodzi, Władysław Pinkus nigdy nie stał w miejscu. Lekarz nieustannie poszukiwał nowych możliwości rozwoju miasta i medycyny w nim. W 1889 roku udał się do Warszawy, gdzie odwiedził stołeczny oddział ratunkowy. Po obejrzeniu pracy oddziału i poznaniu wszystkich niuansów funkcjonowania służby, dr Pinkus wrócił do Łodzi, by wdrożyć ten sam pomysł w tym mieście.
Po powrocie Władysław Pinkus opracował projekt utworzenia w Łodzi Towarzystwa Doraźnej Pomocy Lekarskiej i przedłożył go władzom rosyjskim. Projekt zyskał poparcie, a rok później odbyło się nadzwyczajne zebranie towarzystwa, na którym ambitny lekarz opowiedział o swoim pomyśle osobom o podobnych poglądach.
Więcej o historii Łódzkiego Pogotowia Ratunkowego można przeczytać w tym artykule.
Po jego założeniu dr Pinkus przez wiele lat owocnie pracował na rzecz miasta i jego mieszkańców. Na emeryturę przeszedł w 1928 roku, odchodząc z wielkimi honorami – Rada Miejska przyznała mu dożywotnią emeryturę w uznaniu wieloletniej, oddanej pracy. Rok po przejściu na emeryturę uhonorowany łódzki lekarz zmarł.
Władysław Pinkus jest pamiętany w Łodzi do dziś. Jego nazwisko na zawsze zapisało się w historii miasta.