Historia rozwoju sportu w Łodzi jest ściśle powiązana z wieloma lokalizacjami w mieście. Stadiony przechowują tę historię – kiedy współcześni odwiedzają je dzisiaj, odczuwają niezwykłą atmosferę i gotowość do kibicowania swoim ulubieńcom, pisze portal ilodz.com.
Stadion ŁKS wyróżnia się szczególną atmosferą wśród wszystkich obiektów sportowych miasta – współcześni znają go jako Stadion Miejski. Od ponad wieku stanowi integralną część miasta i jego sportowego życia.
Jaka jest historia tej lokalizacji, ciekawostki dotyczące stadionu i jego rozwoju – przeczytacie w poniższym materiale.
Jak powstał stadion ŁKS w Łodzi?
Stadion ŁKS można uznać, bez przesady, za symbol odrodzenia Polski w Łodzi i początek nowego etapu w historii kraju. Jego powstanie wiąże się z osobą pierwszego prezydenta Łodzi po odzyskaniu przez Polskę niepodległości.
Chodzi o Aleksego Rżewskiego – bojownika o niepodległość, aktywnego działacza społecznego, uczestnika wielu powstań, który martwił się o swoje miasto. Los Łodzi i jej mieszkańców nie był mu obojętny, co potwierdzają liczne decyzje podjęte na rzecz rozwoju miasta. To właśnie Aleksemu Rżewskiemu przypisuje się wprowadzenie obowiązku szkolnego – Łódź była pierwszym miastem w odrodzonej Polsce, gdzie to rozwiązanie zostało wdrożone.
Aleksy Rżewski zapoczątkował budowę stadionu ŁKS. 21 lutego 1922 roku Łódzka Rada Miejska przekazała Łódzkiemu Klubowi Sportowemu w dzierżawę ponad 5,5 hektara terenu. Młody klub miejski potrzebował stadionu, dlatego projekt zagospodarowania terenu uwzględniał budowę tego obiektu.
Budowa rozpoczęła się we wrześniu tego samego roku, a już w latach 1924-1925 stadion został ukończony. W Łodzi powstała wyjątkowa arena sportowa, wyposażona w niezbędny sprzęt i umeblowanie, a na boisku zasiano trawę.
Arena sportowa przed wojną
W kolejnych latach stadion stopniowo się rozwijał. Popularność tego miejsca zapewniło boisko piłkarskie z bieżnią oraz trybuny na 1800 widzów. Regularnie organizowano tu wydarzenia sportowe, które chętnie odwiedzali mieszkańcy Łodzi.
Z czasem na stadionie pojawiły się dodatkowe obiekty: boisko treningowe, korty tenisowe, pływania z pełnym zapleczem. Później wybudowano nawet wieżę do skoków i plażę, lodowisko i strzelnicę. W tamtym okresie stadion ŁKS nie miał sobie równych w Łodzi ani w całym województwie – był nie tylko jednym z największych, ale także najnowocześniejszym obiektem sportowym swoich czasów.
W 1932 roku na stadionie pojawił się nowy, ważny element, który stał się prawdziwym symbolem tego miejsca. Był to duży zegar Omega, zainstalowany dzięki wsparciu lokalnych kibiców.
Kolejną ważną datą w historii Łódzkiego Klubu Sportowego było pojawienie się na stadionie wieży spadochronowej w listopadzie 1937 roku. Wieżę wyposażono w elektryczną windę, a sama konstrukcja była najwyższym i najnowocześniejszym tego typu obiektem w całej Polsce. Była to wizytówka stadionu – na skoki spadochronowe przyjeżdżali goście z różnych zakątków kraju, a nawet z zagranicy.
Stadion podczas wojny i po niej
Kiedy Niemcy wkroczyli do Łodzi i ją okupowali, stadion przestał tętnić swoim dawnym, beztroskim i aktywnym życiem. Największa sportowa arena miasta zmieniła się w prawdziwy obóz wojskowy – w archiwalnych źródłach można znaleźć informacje o bunkrach obsługujących działa przeciwlotnicze, które zbudowano na boisku. Na stadionie mieszkali również zawodnicy jednego z niemieckich klubów sportowych, a później piloci Luftwaffe.
Zakończenie II wojny światowej otworzyło nowy rozdział w historii tego obiektu. Stadion znajdował się w bardzo zaniedbanym stanie z powodu działań wojennych oraz eksploatacji przez Niemców na ich własne potrzeby. Częściowo zniszczony i zaniedbany podczas okupacji, wymagał gruntownej renowacji i modernizacji.
Do odbudowy i unowocześnienia stadionu przystąpiono dopiero po ponad dekadzie, choć sam obiekt szybko wrócił do dyspozycji klubu ŁKS.
Globalna modernizacja miała miejsce w latach 1969–1970. Najpierw otwarto nową główną trybunę, w której tylnej części znalazła się duża hala widowiskowa. Było to ważne miejsce dla Łódzkiego Klubu Sportowego, gdyż przez kolejne 40 lat służyło sekcjom siatkówki i koszykówki. Sama trybuna była ogromna – mogła pomieścić ponad 10 tysięcy widzów.
Rok później stadion zyskał nowe oświetlenie, które zapewniały cztery wysokie maszty. W 1971 roku na odnowionym stadionie odbył się znaczący mecz – drużyna ŁKS zmierzyła się z Polonią Bytom, a na stadion przyszło 45 tysięcy kibiców.
Wkrótce zdecydowano się na wymianę legendarnego symbolu stadionu, zegara Omega, na bardziej nowoczesny, elektroniczny zegar. W 1979 roku zamontowano także duże, węgierskie tablice świetlne.
Stadion odżył i rozkwitł, przywracając swoją dawną świetność. Dzięki modernizacji zyskał miano jednej z najnowocześniejszych i największych aren piłkarskich w całej Polsce. Grała tu nie tylko drużyna ŁKS – klub Widzew również korzystał z obiektu do treningów. W kolejnych latach odbyło się tu wiele ważnych wydarzeń sportowych, w tym Międzynarodowy Turniej Piłkarski im. Władysława Króla.
Okres upadku i dalsze losy sportowej areny w Łodzi
Lata 90. były trudnym okresem dla wszystkich dziedzin życia. Biznes podupadł, kryzys gospodarczy mocno odbił się na życiu stowarzyszeń, organizacji i klubów sportowych. Utrzymanie tak dużego obiektu stało się niemożliwe.
W 2007 roku klub ŁKS był zmuszony przekazać stadion samorządowi miejskiemu, które zobowiązały się zapewnić finansowanie i kompleksową modernizację. Dwa lata później władze miasta ogłosiły konkurs architektoniczny na budowę nowego stadionu o pojemności ponad 35 tysięcy miejsc, jednak zakończył się on fiaskiem i nie znalazł poparcia. Kolejny konkurs zakładał budowę stadionu na ponad 16 tysięcy miejsc, a także boisk treningowych i hali sportowej w sąsiedztwie istniejącego obiektu.
W 2011 roku nowi właściciele stadionu ogłosili rozpoczęcie budowy według drugiego projektu. Planowano, że po ukończeniu prac stara konstrukcja zostanie całkowicie rozebrana, a na jej miejscu powstanie parking dla kibiców. Dodatkowo miał powstać podziemny parking na 240 samochodów. Nowy kompleks miał obejmować również boiska treningowe oraz hale do koszykówki i siatkówki.
Rozbiórka starego stadionu zaczęła się stopniowo. W 2012 roku rozpoczęto demontaż trybun, a następnie usunięto maszty oświetleniowe. Pojemność stadionu ograniczono do mniej niż 5000 miejsc. Drużyna ŁKS pozostała wierna swojemu obiektowi – trenowała tam do końca 2015 roku. Wtedy też otwarto nową arenę sportową, której budowę ukończono pod koniec 2015 roku. Od tego czasu zespół trenuje na nowym stadionie.
Taka była historia stadionu ŁKS – od burzliwego rozwoju po ostateczny upadek i zapomnienie. Jednak mieszkańcy Łodzi wciąż pamiętają stary stadion, który niegdyś gromadził dziesiątki tysięcy zapalonych kibiców, dostarczał niesamowitych emocji i był jednym z najlepszych w całym kraju.